CEPTE AKAN SANA YAĞI

           Köylerde fakir ve düşkün aile çocuklarına yardım olsun diye sığır güttürürler.
Günün birinde yine böyle bir aileye sığırı teslim ederler. Anne Ağustos sıcaklarında komşulara beş on kile buğdaya tarlada çalışmaya, baba gurbet yolarına yollarına düşüyor. Ailenin yakası bir araya gelmesi için çocuklarında sığır gütmesi gerekiyor. Herkes işbaşı yaptığında, gariban evinde de bahar yeli esiyor.
Köyde her şey yolunda giderken baba gurbette yükünü alıp memleketin yolunu tutuyor. Gelirken şehirde aldığı gıda maddelerinin içinde birkaç pakette de sana yağı alıyor.
          Akşam eve gelen çocuklar hem seviniyor hem gelen hediye ve malzemeleri inceliyor. İçlerinden küçük çoban ne olduğunu bilmeden, iki paket sana yağını çikolata benzeri yiyecek zannederek saklıyor. Sabah kalktığında iki sana yağını yerinden alıp, her birini yeni giydiği pantolonun bir cebine koyarak, sığırını abisiyle toplayıp yola koyuluyor.
        Her günkünden daha iştahlı, sığırı o yana bu yana kovalayan küçük çoban; çarptıklarının tadına bakmak için kaya dibi arıyor,
Küçük çobanın tepesine bir yandan güneş dikiliyor, diğer taraftan abisinin korkusunda sığırdan uzaklaşamıyor. Bu arada çırpındıkça ceplerindeki yağlar eriyip ayaklarına iniyor. Elini cebine attığında terslik olduğunu anlıyor ama, yapılacak bir şeyde kalmamış…
         Akşam eve dönen küçük çobanın üstü başı yağdan battığını gören anne ve baba; ne oldu oğlum, yoksa petrol kuyusuna mı düştün? Deyince burnunu yere dikerek yatağın yolunu tutuyor... 
                                                      

                                                                                                                                                                                                                               Çapan Akkuş

                                                                                                                                      26/06/2008